Nytt År

Det er heilt rart, at eit nytt år no står for tur. Eg brukar å mentalt forberede meg for dette skiftet. Vere klar for ein ny start, og eit nytt år. I år har eg hatt det så travelt at eg knapt har klart å bli klar for eit nytt års-skifte.

DSC_0359

Fyste delen av 2016 handla om å lande på begge beina. Vidareutdanninga og intensivsjukepleiar-tittelen var i boks. Men eg trengde tid på å lande, på å kjenne på korleis det var å vere meg igjen. Det var tid for å vere mamma, meir eller mindre på heiltid, og ikkje student-mamma lenger.

Det er først når ein får tid til å setje seg ned at ein kjenner kor utruleg sliten ein er. Kor hardt det faktisk var å vere student på heiltid, i praksis og mamma på heimebane. Med hus, vener og familie rundt seg. Det tok nokre månedar før eg klarte å kome meg skikkelig i gang med livet igjen.

DSC_0059

Vi har fått oppleve å miste, og å få. Livet har vore grusomt, brutalt og meiningslaust. Livet har også vore rikt, gavmildt og herleg.
Det går hand i hand, og det riv og skakar hjartet. I blandt føler man seg litt fortapt, motlaus og rådlaus. Så plutseleg fell ting på plass att, noko av rein flaks. Og noko blei nok som det skulle bli, utan at vi heilt skjønte det i byrjinga, men det var meininga at det skulle bli slik, og så blei det bra til sist.
Noko er framleis meiningslaust, urettferdig, og vil aldri bli fint att. Vi lærer berre å leve med det, sorga, saknet.

20160630_215805

Vi forlova oss, og eg blei tredve. Ein lang prosess med tankar, meiningar om bryllup og giftarmål har ført oss mot Cuba Mars 2018.

IMG_4796

Eg har fått fast stilling som intensivsjukepleiar ved intensivavdelinga på sjukehuset i Volda. Vekene er meir forutsigbare, og sjølv om det var ein omstillingsprosess, med eit nytt arbeidsmiljø, ny kvardag, nye rutiner. Så har det blitt så bra som det kan bli no. Eg har måtte kjenne på kva som fungerar for meg, og oss. Korleis kvardagen i kombinasjon med jobb og mammarolle kan bli best mogleg. Nett no er nattevakter det beste, både for meg og dei rundt meg.

IMG_4809---

Det som pregar dette året, spesielt siste delen av det. Har vore fokuset på å tenke positivt. Eg har blitt meir positiv, eg ser lysare på ting. Eg irriterar meg mindre, og heng meg mindre opp i bagatellar.
Og det beste av alt er at eg har innsett at vi aldri er for gamle til å få nye vener og bekjente. Eg har turt å by meir på meg sjølv, eg har blitt kjent med fleire. Og eg synest det er kjempe kjekt!

IMG_20160919_140926

Siste månedane har vi renovert utleige-delen i kjellaren. Vi har jobba natt og dag med å bli ferdig no til 1 januar. Vi har knapt hatt tid til å sjå nokon utanom jobb. Og eg kjenner på dårleg samvit ovanfor samtlege i venekretsen som eg ikkje har fått tid til å besøke, prate med eller sende eit vink.

Eg har lova så mange at vi straks kjem ein liten tur, men tida strekk rett og slett ikkje til! No er det ein dag att av dette året. Og eg må nok innrømme at vi må ta det att i 2017.

IMG_20161028_085920

Eg har enno ikkje tenkt gjennom ynskjer og planar for det nye året.
Men eg håpar på mindre sorg, og meir glede.
Eg håpar på meir fokus på det positive, og mindre fokus på bagatellar.
Vi bør vere rause og åpne.
Aksepter, gled deg, forlang mindre, gi meir.
Ver eit medmenneske!

20161109_131736

This entry was posted in Blogg.

Leave a Reply